vorige volgende

1

Ik praat met jou over onafhankelijkheid.
De eigen weg die je als vrouw moet kiezen
En de zelfbeschikking die je nooit mag verliezen.
Je vrijheid. Mooi hoe ik daar met hartstocht voor pleit.

Zelf noem ik mij dan de rivier, welkers stromen
Bruisend de rotsen doorklieven met zijn kracht.
Ikzelf bepaal mijn loop. Ikzelf ben de macht,
De vitaliteit. Waar ik wil, kan ik komen.

Dan trek ik mij terug waar ik heers als een God
In de lege ruimten van mijn eigen slot.
Dan schokschouder ik door eenzaamheid zo overmand.

Nu je blonde lokken. Nu je zachte vrouwenhand.
Nu je warme stem. Zo heb ik mijn leven verkwist:
Een ex, een dochter, en een hoop kansen gemist

Mei 1989